Terugblik op Realp het begin van de klim naar de Furkapass (2429 m).
Het pleit was dus beslecht door de campingbeheerder. Vandaag moesten we allemaal weg, dus voor mij zat er niks anders op dan om zonder rustdag aan de Furka te beginnen, waarna - om in Bern te komen - ook meteen de Grimsel daar achteraan moest. En hoewel ik enig zelfvertrouwen had gekregen van de tocht over de Oberalppass, realiseerde ik me dat de Furka niet alleen een veel groter hoogteverschil zou zijn, maar de gemiddelde stijging zou ook iets hoger liggen. En daar kwam bij dat SwissMeteo in dit gebied incidentele buien verwachtte.
Hoe dan ook, vanochtend, terwijl de bergen al rosé kleurden door de opkomende zon, had ik mijn fiets alweer opgepakt om te starten met het relatief vlakke traject naar Realp, alwaar de echte klim zou beginnen. Het werd, zoals verwacht, een zware klus. Maar wat was het een mooie route. Omdat de Furka ca. 400 m hoger ligt dan de Oberalppass, rijd je echt boven de boomgrens in een steeds alpiener landschap. Het zicht op de steile pieken van de Dammastock (Urner Alpen) is fantastisch. Maar zonder meer spectaculair is de doorkomst op de Furkapasss. Plotseling ontvouwt zich het panorama op het Berner Oberland, met imposant in het midden de Finsteraarhorn (ooit nog beklommen). En tijdens de afdaling naar Gletsch blijf je lange tijd dit uitzicht zien. Natuurlijk heb ik dit wel eens met de auto gereden, maar vanaf de fiets is het niet meer dan spectaculair en geweldig. Ik kan er niet over uit. Wel extra kleren aangetrokken, want met 50-60 km/uur naar beneden met een bezweet lijf is niet heel aangenaam.
In Gletsch (1757 m) even een cola met braadworst en dan maar aan de Grimsel beginnen. Minder hoog en een heel klein beetje minder steil. Maar ja, ik had al wel 1000 hm in de benen zitten. Er staat een koude wind en in de zon loopt het water van mijn hoofd. Lastige combinatie. Uiteindelijk bereik ik de voor mij zo overbekende Grimselpass. Overbekend omdat ik hier ooit een trektocht voor de (toenmalige) KNAV heb geleid.
Wat volgt is een 28 km lange afdaling door het ruige en amper bewoonde Haslital. Kale, groene ooit door de gletsjers geslepen rotswanden. Alles is stijl en ruig. De weg is goed en ik suis naar beneden met de vol beladen fiets, alsof het een motor is.
Over de motorrijders, overigens, op vooral de Furka ben ik niet echt te spreken. Het lijkt af en toe wel het circuit van Monte Carlo. Er wordt vééls te hard gereden en ik ben af en toe onderdeel van riskante inhaalacties. Deze rechterhandhelden, hebben de hersens niet helemaal op de goeie plek zitten. Dan doen de automobilisten het stukken beter. Veel misplaatst machogedrag dat tot veel herrie en een onveilig gevoel leidt.
Plan was om in Innertkirchen Camping Aareschlucht te pakken, maar deze ligt zo dicht bij de weg, dat ik besluit naar Meiringen door te rijden. Qua afstand geen punt, maar om de Aareschlucht te passeren moet ik weer 90 m klimmen. Maar dat is dan echt de laatste geweest vandaag.
Dan ben ik beneden en realiseer me dat ik ook de bonus heb binnen gehaald. En wel door twee dagen achtereen drie passen te rijden. Dat heb ik nu achter me. Ik ga richting Bern rommelen. Er is geen haast en er is mooi weer voorspelt en er liggen twee meren in het verschiet. Bovendien moet ik niet teveel haast maken om naar Nederland te reizen, want tot 9 september staken de Duitse machinisten.
Of er nog blogjes volgen, hangt af van de belevenissen. Anders kort, met een paar foto’s. We hoeven het ook niet mooier te maken dan het is.
Realp in zicht, einde van het “vlakke” stuk.
Zon, prachtige bergen en koeiebellen overal.
Dus waar ligt nu de Furkapass? In dat kuiltje in de verte in de schaduw. Nog even doortrappen dus.
Jahaaa, blij dat ie is.
Blik op Berner Oberland, de afdaling naar Gletsch en aan de overkant de Grimselpass.
Hebbes, nu ook de Grimsel in de pocket.
De Grimselsee met het historische Grimsel Hospiz.
Mijn, volgens de campingbaas, romantische plekje op de camping bij Meiringen.
Reactie plaatsen
Reacties
Wat een prestatie Martin, en wat een schitterende omgeving. Ik lees met veel plezier over je avonturen, wat mij betreft graag doorgaan met bloggen!
Ga je terug met de trein en niet op de fiets?
Met de trein. In één of twee stappen. Daar ga ik nog op puzzelen. Als er nu veel leuke campings in Duitsland zouden zijn (leuk =/ Dauercamping), dan zou ik nog terug kunnen gaan fietsen.