Dag 19 : Carrera - Disentis (729 m hoogteverschil, 44 km)

Alles was extra vandaag: het klimmen, het terrein, het weer en de omgeving.

De lobby van de Europese fietsorganisatie die de Eurovelo routes uitzet heeft blijkbaar nog niet tot dit deel van de Zwitserse wegbeheerder kunnen doordringen om de gesteldheid van het netwerk enigszins te verbeteren. Want vandaag reed ik van de 44 km minstens 2/3 over gravel. Maar niet van dat fijne gravel, nee, dit was behoorlijk grof en wel zodanig dat er hele stukken feitelijk keienpaden zijn. Zoiets is prima geschikt voor een mountainbike, en dus al wat minder voor een tourfiets. En al helemaal niet als deze bepakt is met 25 kilo en dan nog fors moet klimmen ook!!
Nee, dit was qua fietsen geen Genußtour. Het was bij tijd en wijle extreem zwaar, vooral omdat er klimmetjes in zaten van ruim meer dan 10%, over die keien dus. Ging ik op de pedalen staan, dan sloeg de achterband soms door en dat wil wat zeggen met de bepakking erop. Op een enkele plek ging het fietspad, we noemen het maar even zo, over in een single track. Wat dus helemaal fijn is met een zwaar sturende fiets.

Maar goed, uiteindelijk kom je er wel. En redelijk vroeg in de middag gearriveerd in Disentis. The last stop before we drop. Bij de Spar van alles ingeslagen voor op de camping. Daarbij één doodzonde begaan: ik kon het niet laten om mijn pindakaaspotje te vervangen. Die was al een paar dagen leeg. Voor een pindaboter verslaafde is dat bijna niet te doen. Met de Oberalppass in het vooruitzicht kon ik gelukkig bij de Spar een plastic bakje op de kop tikken, zodat het glas op de camping in de glasbak kan blijven.

Morgen gaat het gelukkig wel alleen nog maar over glad asfalt. Vroeg op en dan gaan we er maar aan beginnen. Inmiddels ook vast over het post-Andermatt traject nagedacht. Mijn ambitie om de Furka te doen, moet toch echt even worden beoordeeld na de wijze waarop ik hopelijk op de Overalppass kom. De Furka is namelijk nog steiler dan eerdergenoemde en dan moet je ook nog over de Grimsel heen. Of afdalen naar Oberwald, maar dan zit ik in Wallis. Ook niet slecht, alleen om in Bern te komen zal ik dan via Visp  met de trein door de Lötschenbergtunnel naar Kandersteg moeten. Vanaf daar kan er weer gefietst worden.

Mijzelf kennende ga ik daar nog wel van wakker liggen. Dus maar geen koffie vanavond na de Uncle Ben kant en klaar maaltijd.

De camping is overigens prima, met een mooi helder zwemmeer. Ik ben er twee keer 2 minuten in geweest. Langer zou, zelfs met mijn gesteldheid, het risico van een hartstilstand hebben betekend. Maar we zijn weer fris en er hoeft niet gedouched te worden in een camping douche.

O ja, overdag in de zon is het dus hartstikke warm. Maar s’ nachts daalt de temperatuur inmiddels naar 9 °C en vanochtend ben ik met 11 °C weggereden. Andermatt is ongetwijfeld nog een paar graden lager, iets waar ik mij het minst ongerust over maak. Je krijgt alleen wat koude voeten als je ‘s avonds je blogje voor de tent zit te tikken. Dat dus.

Even bijkomen in het volgende dorpje. De meeste liggen achter een flinke klim.

Mag ik mijn mountainbike even erbij?

Dit is in de bergen, maar ook in menig dorp of stad stuit je vaak op volledig opengebroken wegen. En omrijden in de bergen betekent …. klimmen. Hier trouwens geen omweg, maar gewoon er langs.