Een zeer makkelijke en ook mooi laatste echte ritje naar het definitieve eindpunt, Bern. Inclusief 9 km gravel. Nou vooruit maar, omdat het de laatste is.
Vandaag de echt allerlaatste rit vanaf Thun naar Bern, door het Berner Mittelland. Geen stijgingen, meer, maar rustig fietsen tussen heel mooie boerderijen en vlak langs het vliegveld van Bern, Belp.
Op de camping voor CHF 10 per nacht extra toch maar weer een echte Stellplatz genomen. Het tentenveldje ligt weer zo achteraf en nu zit ik, net als in Thun, gezellig tussen de mensen in. Naast mij o.a. een grote Italiaanse familie met kinderen en zelfs ouderen met een verstandelijke beperking. Dat is niet meteen heel rustig, vooral omdat de Italianen ook gemeend hebben nogal luidruchtige en opdringerige muziek op te moeten hebben. Na enig intern overleg, ik wil niet de grote zeikerd van de camping zijn, toch maar even gevraagd of de muziek zachter of uit kan. Eigenlijk was ik bang voor een hoop misbaar en onbegrip, maar niks van dat alles. De rust is weergekeerd en de hele club zit nu gezellig bij de camper aan tafel in het Italiaans een boom op te zetten. Dat klinkt wel gezellig. Het wordt dus wel weer een mooie avond. Hoewel de plek in Thun wel wat mooier was, omdat je de bergen nog zag. Die moet ik hier missen.
Bern is, voor diegenen die er nooit geweest zijn, een heel mooie stad. Bij binnenkomst rijd je eerst ‘beneden’ langs de Aare en dan draai in een cirkel omhoog naar de prachtige boogbrug bij de beroemde Berenkuil. De beren zitten trouwens niet meer in de kuil. Die zijn verhuist naar een groot areaal pal ernaast. Zo groot, dat je dus ook nog amper ziet. Zijzelf zullen er ongetwijfeld heel tevreden mer zijn. De beren zijn 24 uur per dag vrij toegankelijk. Misschien is dat de reden dat er ook permanent bewakers rondlopen. De beren zijn Bern wat waard, dat moge duidelijk zijn.
Morgen is het plan om het Natuurhistorisch Museum te bezoeken en het Kunstmuseum. Of ik ook nog het Einsteinhaus binnenloop is een kwestie van tijd. Ik ben er al eens geweest. Einstein heeft in de twee jaar dat hij hier woonde zijn beroemde relativiteitstheorie geschreven. Daarvoor heeft hij overigens niet de Nobelprijs gekregen. Die kreeg hij voor het zogenaamde photoelectrisch effect in 1922.
Deze middag ook met de fiets het station verkend om te kijken hoe ik donderdag met fiets en bepakking bij het juiste spoor kan komen. Dat lukt wel, alhoewel de fiets echt nèt in de lift past.
Eens kijken of we morgen nog wat materiaal voor een blog kunnen opdoen. Nu alleen nog wat foto’s.
Dit is géén groot vliegveld, maar wel leuk dat je er zo langs rijd.
We zijn er.
De arcade winkelgalerij van Bern.
De berenkuil die een berenhelling is geworden.
Gezicht vanaf de Berenkuil (helling).
Reactie plaatsen
Reacties
Weer een paar mooie foto's knap hoor dat je dit gedaan hebt groeten elly
Mooie plaatjes van de mij zo geliefde stad. Mys Härz liegt immer no i Bärn. Dank voor de leuke blogspot en inkijkje in deze sportieve prestatie. Die nemen ze jou nooit meer af.
De laatste avond, maar wel in een prachtige stad!
Ik wens je een fijne reis terug, ook van Arnhem naar Hilversum.