Even lekker peddelen langs de Brienzer en Thunersee via Schweizmobil Route 8, is er niet bij. Er moet af en toe flink geklommen worden.
Medium, is de kwalificatie die Schweizmobil aan dit traject van route 8 van Meiringen naar Spiez geeft. En dat klopte ook wel, alleen bleek het niet gelijk verdeeld. Vanaf Meiringen begint de route nietsvermoedend in het zonnetje, vlak slingerend door het vlakke platte land, beekje rechts en de bergen aan de zijkant van het dal met hige steile wanden met zo nu en dan een waterval die zich een paar honderd meter in een rechte lijn naar beneden stort.
Maar na Brienz moet ik weer in de pedalen. Korte flink steile stukken in de al behoorlijk warme ochtendzon. Plotseling verschijnt een bekend rood fietsbordje. Ik kijk nog eens goed en het icoontje lijkt te zeggen om de fiets aan de hand te nemen. En wel bergop over een serieus keienpad. Gelukkig duurt het niet lang, maar wel zoveel om me een beetje de adem te benemen. Veertig kilo steil omhoog duwen over grote keien vraagt even wat.
Vanaf Spiez gaat het beter en ondanks een paar klimmetjes kan er weer genoten worden van het hoge uitzicht op de meren.
Interlaken rijdt ik doorheen om op het station vast te informeren naar de beschikbaarheid van fietsplaatsen op de treinen richting Nederland. Een mondaine plaats met een direct zicht op de Jungfrau, Mönch en Eiger. Bijzonder is dat op een groot plantsoen in het centrum talloze parapentes hun landingsplek hebben.
Het uiteindelijk kopen van een treinticket inclusief fietsreserveting over drie treinen blijkt nog een hele klus. Maar de twee dames asn het loket van de BLS namen de tijd. Wat een lieverds. Alles zochten ze uit in het niet continue medewerkzame reserveringssysteem. Na ca. een uur had ik een heel stapeltjr tickets. Voor maar CHF 20 extra nog eerste klas ook. Wat een feest. De fietsreservering voor het traject Arnhem-Hilversum moet ik zelf via de NS website doen. Die overigens meldt geen garantie te geven en dat pas 36 uur van tevoren kan doen. Hoezo Nederlandse service?!
Kort na de splitsing van route 8 en 9, de laatste gaat het dal van Kandersteg in, sta ik plotseling voor een hoge brug, bestaande uit open roosters, die zich over de Kander uitstrekt. Een schiiterend gezicht. Zie vooral de foto's.
Daarna verder naar de luxe TCS camping in Gwatt, vlak voor Thun. Om daar te komen kruis ik het fietsparcours van de Iron Man Switzerland (wist ik veel). Omdat niemand van de ruim aanwezige organisatie iets zegt, volg ik gewoon mijn route 8 bordje en draai het parcours op. Waarna ik omgeven wordt door hele snelle tijdritfietsen die, net als ik, afdalen naar Gwatt. Alleen gaan ze wat sneller. Ruim voor de finish bereik ik over de stoep de camping
Alwaar ik een mooie standaard tentplek krijg voor de prijs van het tentenveldje. Hier ook nog persoonlijke koelkastje met slotje. Zonnetje, restaurantje erbij. Helemaal goed na deze dag met toch nog bijna 600 hoogtemeters. Maar niks vergeleken bij die Iron Man mannen en vrouwen.
Morgen de toerist in Thun uithangen en lekker zwemmen in de Thunersee, want dat kan zo vanaf de camping. Die, dat is een vermelding waard, nu is geen Dauerplätze heeft.
Tussen Meiringen en Brienz.
Hier wist de fietsroutemaker even geen alternatief, dan maar afstappen.
Zomaar een soort Hobbit dalletje.
Verzetje van de dag “even” een ticket naar Nederland met fiets boeken.
Interlaken.
Oversteek van de Kander.
Hier geen sleutels laten vallen …
Langs de Thunersee.
Reactie plaatsen
Reacties
Ziet er goed uit Martin. Je gaat gestaag!
Is Thun ook het plaatsje waar de prachtige porseleinen Thun espresso kopjes vandaan komen? Dan kan je je hart ophalen in een servies/ kookwinkel.
Mooie tocht morgen!