Dag 9 : Speyer - Rastatt (81 km)

Eenzaam onderweg, uren in de regen en toch een mooie dag.

Dit zou een dag vol regen worden en dat bleek te kloppen. Op de buienradar van Weather channel (app) klopte het redelijk goed. Na een heerlijk ontbijt in het meer dan prima hotel om ca. 8:30 uur onderweg. En inderdaad om ca. 11:00 starten we met de eerste spetjes en al spoedig was al het Goretex in bedrijf. Ik had vandaag ervoor gekozen om niet de Rijnroute precies te volgen, maar vooral door de dorpen te rijden. Dat beviel uitstekend. Weliswaar is er wat meer verkeer, maar er zijn mooie uitzichten op de velden met zonnebloemen of koren en het parcours heuvelt licht. Op zondag was het overigens sowieso rustiger en ook alle winkels en restaurantjes waren dicht. Of gingen dicht, merkte ik later op de dag.

Voor het eerste de grens met Frankrijk overgestoken. Iets wat je vooral op de GPS in de gaten moet houden. Maar inderdaad de bordjes ‘Fahrrad frei’, kregen plotseling de toevoeging ‘sauf cycliste’. 
Hoewel ik twee (Franse) campings in de route had zitten, had ik ca. 9 km na Rastatt ook een hotelletje geboekt. Volledige storneerbaar. Last minute toch maar gewijzigd in een slaapplaats in Rastatt zelf, aangezien ik me niet in de regen nog even 9 km naar de Altstadt zag fietsen. Dat bleek ok. Dus nu de tweede nacht in een relatief luxe kamer en ook maar eens een wasje gedaan. In de hoop dat de badkamer verwarming de spullen op tijd droog heeft morgen.

Morgen is vroeg op en ontbijt om 7:00 uur en proberen flink voorbij (en door) Straatsburg te komen. Met naar verwachting beter weer.

Gek genoeg, ondanks de regen, was het een fijne fietsdag.

Plotseling rijd je een klein dorpje binnen en passeer je dit straatje.

De grens Duitsland-Frankrijk loopt vanaf dit put door de Rijn.  De eerste keer dat ik de grens oversteek.

Eindstation voor vandaag, Rastatt. Met een imposant groot kasteel.

Rastatt centrum.

Wat is reizen? Dat is voor iedereen anders. Ik heb er vandaag wat over nagedacht. Voor mij is reizen ‘verlangen’. Verlangen naar iets nieuws, iets anders en soms iets bekends. Daar waar ik heen fiets is bekend. Daarom zijn de eerste 800 km vol ongeduld. Mijn verlangen is Zwitserland te bereiken, langs de Bodensee te fietsen en uiteindelijk tussen mijn bergen te kunnen rijden De Oberalppass op en daarvoor in het dal van de Urner Alpen in mijn slaapzak te slapen. Misschien nog de Furka en Grimselpass op en dan alleen maar naar beneden richting Grund en Interlaken. Ik kan niet wachten.