Dag 4 : Krefeld - Köln (74 km)

Eerste mijlpaal, de Dom van Keulen.

Natuurlijk wist ik dat ik op weg was naar de eerste echte mijlpaal, de Dom van Keulen. Maar toch werd het een lastig tochtje. De snelheid lag laag door de stevige tegenwind. Ik kan het woord Rheindeiche even niet meer zien, want uitgerekend op die dijk krijg je de volle laag. Gelukkig bleef het droog. Die dijk daarom maar af en toe links laten liggen en door de bebouwing gereden. Wat eigenlijk afwisselender is. Die dijk is met mooi, zonnig en vooral windstil weer wel ok, maar ook wel vaak héél veel hetzelfde. En ik zie ook graag het leven in de dorpen en steden.

Naast Keulen, twee grote industrieplaatsen aangedaan. Eerst Düsseldorf, waar je heel lang langs de Rijnkade fietst met oude en nieuwe architectuur. Daarna Leverküssen met de reusactige hoofdkwartieren van de chemische en farmaceutische industrieën .

Tenslotte, komt Keulen in zicht. Ik ben al vele malen, op weg naar de Alpen, met de trein over de spoorbrug het Hauptbahnhof in gereden. Met de statige en reusachtige Dom die daar vlak naast ligt. En nu dus met de fiets over diezelfde spoorbrug. Een belevenis!

En dan raak ik toch nog even de weg kwijt om op het Domplatz te komen, ondanks de GPS. En hoewel het niet mag, heb ik ‘m via het voetgangersgebied toch gevonden. Even overwogen om een 0.0 biertje te pakken op een Keuls terras. Mijn weer apps vertellen echter dat ik om ca. 16:00 uur flink wat regen kan verwachten. Dus da’s niet handig. Daarom maar rustig door gepeddeld naar de camping, die op slechts 8,5 km licht. Dat bleek een goede gok, want mijn tentje stond nog niet, met de spullen erin, of de sluizen gingen open.

Dan nog even iets over de Duitse fietspaden. Die heeft iedereen wel eens vanuit de auto gezien, maar er gebruik van maken is nog een ander ding. Voor de vrijliggende fietspaden geldt dat ze overwegend prima zijn, alleen blijken veel wegbeheerders niet heel scherp te zijn op het onderhoud, vooral als de naastliggende bomen met hun wortels het asfalt omwoelen. Gevolg is dat er langs sommige bomenrijke trajecten flink gehobbeld moet worden; oncomfortabel is wel de beste kwalificatie. Ook wereldberoemd zijn de fiets-voetpaden die in heel veel dorpen en steden liggen. Dit is een fenomeen waar je als Nederlandse fietser even aan moet wennen. Ten eerste moet je je gevoel overwinnen dat je ten onrechte ‘op de stoep’ rijd en ten tweede moet je in drukkere gebieden regelmatig voetgangers met een belletje attent maken op jouw aanstormende 40+75 kilo wegende fiets. Daarbij heb je in tegenstelling tot Nederland niet zozeer last van appende fietsers (want die zie je praktisch niet), maar wel van appende voetgangers!
Ook het oversteken of afslaan in dit typische systeem vergt enige gewenning. Waar we in Nederland als fietser prominent en vorstelijk bediend worden, is het hier even zoeken naar het oversteekpunt. Met als gevolg dat ik al een paar keer, noblesse oblige, al dan niet per ongeluk door rood ben gereden. Wat in dit land een doodzonde zou moeten zijn.

Nu we het toch over fietsdingen hebben. Wat erg vreemd is, is dat ik vrijwel alle Duitse ingezeten die zich op een e-bike voortbewegen, relatief makkelijk inhaal. Wat is hier aan de hand. Zijn de Nederlandse e-bikers sterker, agressiever of kopen ze betere fietsen?  Dat laatste mag het niet zijn, want ik zie hier regelmatig een Gazelle e-bikes rijden.

Is er ook het dingetje helm dragen. Bijna alle fietsers, elektrisch of op eigen kracht (oek-ers), dragen een helm. Wat zijn ze toch degelijk die Duitsers…. En verstandig. De Nederlandse Fietsersbond denkt dat helmplicht tot minder fietsen zal leiden. Daar snappen ze hier niks van.

Ter afsluiting, voor de intimi, nog wat fysieke informatie. Ik heb vandaag mijn knieën een beetje moeten ontzien. Vooral de rechter hamstring speelt een beetje op. En de billen zijn af en toe aan het protesteren. Ik denk dat die laatste maar even moeten wennen. En de eerste is een kwestie van training on the job. We gaan het zien.

Morgen is een wat korter dagje. Belangrijk te weten dat de prachtige oude historische brug over de Ahr, nog niet begaanbaar is als gevolg van de Katastrophe. Dus tijdig naar de rechteroever en de vaartijden van de veerponten checken. Het weer wordt van alles wat en dus nogal onvoorspelbaar qua tijdstip van neerslag. Het wordt langzaam beter.

Eerst met de veerpont oversteken naar de rechteroever, zodat de route over de kades van Düsseldorf en Leverküssen voert.

Düsseldorf.

Bijzonder mooie architectuur ten zuiden van de Altstadt van Keulen langs de linker oever. Tussen de nieuwe overhangende appartementen bevinden zich prachtige gerenoveerde oude pakhuizen.

Deze camping viert zijn 90 jarig bestaan. Luxe voorzieningen, maar geen trekkerskeukentje. Omdat de regen gestaag neerdaalt, dit keer maar gekozen voor het restaurant. Wie ziet mijn tentje en fiets staan?