Dag 2 : Doorwerth - Xanten (87 km)

De fiets en OV brug over de Rijn bij Arnhem.

De laatste kilometers in Nederland. Bij Millingen met het (gratis) voetveer oversteken.

De grens met Duitsland bij Millingen.

Lekker vroeg vertrokken van de camping. Meteen flink wat klimmetjes richting Arnhem. Er moet nog wel wat power bijkomen, voordat ik in Chur beland. En wat voorraad in de fietstassen kwijt natuurlijk.

In Arnhem gaat het even mis met de route. De LF-3 neemt het over van de LF-4 als het om de Rijnroute gaat. Beter lezen of gewoon je GPS volgen Martin!

Mooi moment om bij Millingen met het (gratis) voetveer de Rijn over te steken. De route voert door het dorp en de laatste Albert Heijn die ik in weken ga zien. Dus toch maar even een zak krentenbollen en een pakje Beemster kaas ingeslagen. Met deze oerhollandse waar arriveer ik op de grens. Waar je dat met de auto een formaliteit vind, is het op zo’n fietstocht een mijlpaal. Nu gaan ik echt op weg naar Basel, 800 km voor de boeg.

De route voert in Duitsland over de Rheindeiche, alwaar talloze schapen het gras bijhouden. Mooi gezicht op de Rijn en veel pittoreske dorpjes. Bij eentje was er een soort feestje op het dorpsplein. Ok, dan maar een 0.0 Duits bier, want nog 20 km te gaan. En het is al 27  °C. Even later: omleiding. De dijk afgesloten voor fietsers. Dus fietsen langs een tamelijk saaie Bundesstrasse én meer kilometers op de teller.

Plotseling rijd ik samen met een Duits echtpaar. De man gaat naast mij rijden en begint in gezond NRW dialect een gesprek over fietsen, het weer etc.  Aardige vent. Maar lastig te verstaan, o.a. door het voorbij razende autoverkeer. Bovendien begin ik te bevroeden dat het stel zo’n beetje dezelfde route rijd. Tegen de tijd dat de grote Rijnbrug bij Emmerich verschijnt, valt het gesprek een beetje stil.  Bij de afslag zeggen we elkaar gedag en zet ik een tandje bij. In mijn spiegel kan ik ze niet meer ontwaren.

Het fietspad wordt bevolkt door behoorlijk wat pensionados (ik zoek het woord in het Duits nog even op). Meestal op een e-bike. Maar of het aan de capaciteit van die e-bikes ligt of het bedeesde karakter van de berijders, ik fiets ze allemaal met 22 km/uur voorbij, met al mijn bepakking en de hele dag al in mijn benen.

Tenslotte moet ik nu echt van de Rijnroute af naar de camping. De Garmin geeft me nog even een toetje: terwijl de benen en billen enigszins protesteren, gaan we nog een paar kilometer gravelweg doen en daarna nog een klimmetje. Maar dan ben ik dan ook op de uiterst goed (lees: Duits) georganiseerde camping, inclusief 5 sterren sanitair. Vandaag dus 86 km in de benen.